żyła w latach 1917-1973, napisała powieść o damach (1943) i sztukę o domku (1954), a także tom opowiadań Proste przyjemności (Plain Pleasures, 1966), który wyszedł po polsku w 2004 (przekład Pawła Lipszyca). Urodzona w Nowym Jorku, Jane Auer poślubiła w 1938 Paula Bowlesa, prozaika, poetę i kompozytora, z którym ponad dwie dekady (1948-1973) spędziła w Tangerze, gdzie w latach 50. (głównie za sprawą obecności państwa Bowlesów) istniało coś w rodzaju artystycznego azylu i obyczajowej alternatywy dla zasadniczo nieciekawych realiów życia w ówczesnej Ameryce. Barwna postać, ulubiona autorka wielu pisarzy (m.in. Jamesa Schuylera, Tennessee Williamsa, Johna Ashbery’ego, Trumana Capote), którym podobał się w jej utworach nieustannie zaskakujący kontrapunkt ekscentrycznego humoru i bezdennego smutku, z czasem wiodła coraz okropniejsze życie: w 1957 przeżyła atak apopleksji, w 1967 przyplątała się schizofrenia; w 1970 niemal całkiem utraciła wzrok. Umarła w Maladze.